Wij ervaren steeds meer van buiten en steeds minder van binnen.

Prikkels genoeg vandaag de dag. De wereld om ons heen beschiet ons met ringtones, claxons, de doffe housebeat uit compacte auto's en de schrille klanken uit nog veel compactere muziekspelers. Praten, lachen, schreeuwen, gillen. En dan hebben we het nog niet eens over hetgeen onze ogen te verduren krijgen.

De mogelijkheid om in contemplatieve stilte, zonder al die nare prikkels van buiten, naar onze navel staren, bestaat minder dan vroeger. Als je het een beetje grondig wilt aanpakken, moet je er misschien wel voor naar het buitenland.

Maar er is een altenatief. 'Binnen''en 'buiten'hoeven elkaar niet uit te sluiten. Een moderne spiritueel vermijdt het lawaai niet, maar geeft het een plek in de meditatie.

Om elk geluid heen kun je de stilte horen.